Litterae

Alter fructus hujus tertii verbi colligitur ex mysterio trium feminarum, quae stabant juxta Crucem Domini. Maria enim Magdalena personam gerit paenitentium ac per hoc incipientium, Maria Cleophae proficientium, Maria, Christi Mater et Virgo perfectorum; cum qua merito jungere possumus sanctum Joannem, qui et ipse virgo erat, atque perfectus brevi futurus, si nondum erat. Isti enim omnes et soli juxta Crucem Domini inveniuntur; qui enim in peccatis vivunt et de paenitentia non cogitant, longe absunt a Cruce, quae scala est ad salutem. Praeterea omnes illi non sine causa stant juxta Crucem, quia indigent auxilio Crucifixi. Paenitentes enim sive incipientes bellum gerunt cum vitiis et concupiscentiis et egent valde auxilio Ducis nostri, Christi, ut animentur ad pugnam, dum vident eum colluctantem cum antiquo serpente neque descendentem de Cruce, donec de illo felicissime triumphaverit. Sic enim loquitur Apostolus in Epistola ad Colossenses: Exspoliavit principatus, et potestates traduxit confidenter, palam triumphans illos in semetipso (Col 2,15). Et paulo ante: Affigens Cruci chirographum decreti, quod erat contrarium nobis (Col 2,14). Proficientes, significati per Mariam Cleophae, quae erat mulier conjugata et pariebat filios, qui dicebantur fratres Christi, egent ipsi quoque auxilio Crucis, ne curae et sollicitudines hujus saeculi, quibus necessario implicantur, suffocent in eis bonum semen (Mc 4,19), vel, per totam noctem laborantes, nihil capiant (Lc 5,5). Itaque debent laborare in proficiendo et intueri Christum in Cruce, qui, non contentus bonis operibus multis et magnis, quae ante fecerat, voluit per Crucem ad majora procedere et non descendere, nisi hoste devicto et profligato. Nihil enim magis nocet proficientibus, quam si fatigentur in cursu et desinant progredi, siquidem in via virtutis non progredi, regredi est, ut S. Bernardus (Ep. 253) recte docet in epistola ad Garinum, in qua ponit exemplum scalae Jacob, ubi omnes ascendunt vel descendunt, nulli autem stant. Denique etiam ipsi perfecti, qui sunt in statu caelibatus, ac praecipue si virgines sint, quales erant Virgo Mater Christi et S. Joannes, discipulus Christi atque ea de causa super omnes magis dilectus; isti, inquam, perfecti multum egent auxilio Crucifixi, qui enim in altiore gradu sunt, valde timere debent a vento superbiae, nisi fundati et radicati sint in profundissima humilitate. Quamvis autem Christus saepe se magistrum humilitatis ostenderit, ut, cum dixit: Discite a me, quia mitis sum et humilis corde (Mt 11,29); et cum rursus ait: Recumbe in novissimo loco (Lc 14,10); et cum toties repetivit: Qui se exaltat, humiliabitur, et qui se humiliat, exaltabitur (Lc 14,11; 18,14); tamen numquam doctorem humilitatis magis se ostendit, quam in cathedra Crucis, quod Apostolus declaravit, cum ait: Humiliavit semetipsum, factus oboediens usque ad mortem, mortem autem crucis (Phlp 2,8). Quae enim major humilitas cogitari potest, quam ut ille, qui est Omnipotens, permittat se ligari et Cruci affigi, et in quo sunt omnes thesauri sapientiae et scientiae (Col 2,3) Dei, permittat se ut insanum ab Herode et ejus exercitu reputari et illudi alba veste indutum; et qui sedet super Cherubim (Ps 98,1), permittat se in medio, latronum crucifigi? Certe, qui in speculo Crucis se ipse serio intuetur, nimis erit indocilis, si non discat et fateatur, se a vera humilitate, quantumcumque profecerit, adhuc longe abesse.

De septem verbis  - ad exordium: